22 July 2009

Datang Tanpa Panggilan...Huhu

Surprisingly, they came without a call.

I was sleeping at the hall.

Suddenly...
'Kakak...Kakak...Bangun. Pacik&Macik from Singapore datang.'

Huh? I was damn shocked!

Yes, they were staring smiling at me.

Huish...
How long Pacik&Macik were here in front of me?
How do I look when I was sleeping? and
What they gonna think about me then?
Huhu.

Errr...
In a most polite way, I woke up and straight away gave them a handshake with the shy-shy smile. Hee, I looked at myself at first glance. Thank God, I was in proper attire wear a shirt and a track bottom. Ok laa tu kan.

Mak was not around. She went to a cooking class with Cik Ros. So, only me & aSia were left at home. Haaa, apa lagi. Both of us gelabahtakingat! Dalam otak berligar-ligar dah, 'How am I gonna treat them ni? Hurm...Ok-ok relax. Kita buat air dulu.'

I asked them to have a sit rest for a minute while I went to the kitchen looking for something. Haha, aSia laa yang kena melayan and Nasib baik aSia cool je. Diorang cakap tak payah susah-susah. Diorang saja sekejap je singgah to visit Mak & us tapi Mak pula takde time ni.

Ok, now the conversation began.
Hehe...Pacik cool je. Macam-macam Macik sembang. Mostly about our past-time while I was still a misbehave kid in Serdang. Awak ingat tak masa kecil-kecil dulu awak dan Z selalu main sama-sama? I was like, errr.....Senyum je laa. Ingat-ingat, tapi kalau tak recall about the past pun takpe. Hehe malu laa pula bila diingatkan zaman kenakalan aku masa kanak-kanak. Macik memang, kalau everytime jumpa dia mesti kenangan tu yang dia paling ingat. Sabar je laa. Hoho. She also had remind me about ayah. Hurm...nampak sangat ayah dengan famili Macik&Pacik sangat close indeed. Macik&Pacik also puji-puji Ayah&Mak depan both of us. It was sooo touched. Ayah&Mak are highly appreciate visitors and they will serve and treat them with their very best. Can I become as good as them as well? I hope I can be like them.

Pacik&Macik said that Z pun ada datang ni tapi dia malu nak ikut masuk rumah aku so dia pergi jalan-jalan with my other cousin. Haha, kelakar laa. Tapi bagus juga dia tak ikut Pacik&Macik melepak di rumah aku, sebab nanti jadi bahan tak henti-henti padahal kenangan hingusan je pun. Miahak3x. After a while, Mak pun call. Hehe, Thank God. I passed the phone to Macik, at least dapat laa juga Pacik&Macik sembang dengan mak walaupun tak sempat nak ketemu. Pacik&Macik memang kelakar, suka bergurau so happening laa juga to have a conversation with them.

The chitchat endup after about 45 minutes later.


While they were walking to their car...
'aSia, camne diorang leh masuk rumah kita? Kakak tak sedar pun ada orang beri salam.'

'Hee...masa kita tidur tadi pintu grill and sliding door tak kunci. Adik dengar ada orang cakap Assalamualaikum. Nampak muka Pacik&Macik terpacak kat depan pintu terus adik buka, lupa nak kejut kakak dulu. Hehe'

'Ooo...Diorang nampak ke kakak tidur?'

'Nampak. Tapi jangan risau tak lama pun dia usha. Haha'

'Cess...Buat malu je. Uhuk'

'Hahaha...Tu ok lagi tau. Ada scene yang kakak lupa nak cover tadi. Tadi kakak tak basuh muka kan, bangun-bangun terus salam duk sembang-sembang dengan diorang. Tapi takpe biasa laa tu. Petang ni memang sejuk pun, tido pun syok! Hahaha'

'Haaaa? Ha'ah laa. Haha, Nasib baik mulut tak busuk.'

Huish
Malunya...Malu...Malu...Malu-sangat-sangat.
Harap-harap Pacik&Macik tak fikir bukan-bukan. Huhu.

2 nota kaki:

Rawiyani said...

he..terbayang kebiasaan org yg bangun tido..rambut kembang2 ala afro..antara sedar n mamai..hehe..

ima said...

Haha.Ni bangun yang luarbiasa, buka mata dengan rasa bersalah sambil malu-malu kambing tapi seb baik laa rambut tak seberapa nak afro. Fuh, lega...Hehe